Dzieci z Różańcem i Matką Bożą Pocieszenia

„Wspomnienie”
Julian Tuwim
Mimozami jesień się zaczyna,
złotawa, krucha i miła,……….
………..
„ Ach czułymi, przemiłymi snami
zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
w snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
jak ta złota, jak ta wonna wiązanka.”
Październik, miesiąc przemijania, bywa, że ogrzeje przez moment jesiennym promykiem słońca, bywa,
że zmoczy nasze głowy gwałtownym deszczem. Bywa, że radośnie wybiegamy jeszcze na spacer, bywa,
że zadumani wędrujemy we mgle.
Łatwiej nam na progu przemijania z zadumą pochylić się nad grobem, podnieść w parku
„żółty, jesienny liść, który tyle mi opowiedział…”, zatrzymać się w czasie i przestrzeni i dostrzec moc
nieuchronnego przemijania. Z sentymentem wracamy do minionych lat, powracamy myślami do tych,
którzy odeszli. Jeszcze parę dni i pożegnamy październik. Rozpoczniemy podróż w czasie, bo zbliża się
DZIEŃ ZADUSZNY.
Jednak dziś jeszcze, skoro październik, to przecież miesiąc RÓŻAŃCA ŚWIĘTEGO.
Całą naszą WSPÓLNOTĄ MATKI BOŻEJ POCIESZENIA aktywnie uczestniczyliśmy nie tylko w
nabożeństwach Fatimskich, ale potężną mocą modlitwy różańcowej włączyliśmy się 100 osobową grupą
w ogólnopolską akcję RÓŻANIEC DO GRANIC.
Z całych sił i gorących serc wspieraliśmy naszą Ojczyznę modlitwą na granicy w Słubicach.
W setną rocznicę objawień w Fatimie 13 października 2017 roku odbyliśmy pielgrzymkę do Częstochowy
na Jasną Górę, aby naszej Królowej Polski - Najjaśniejszej Jasnogórskiej Pani oddać cześć. Złożyliśmy
Jej u stóp ołtarza i zawierzyliśmy cały nasz kraj, naszą wspólnotę, nasze rodziny, oddaliśmy serca pełne
trosk i radości. Jak silnym orężem jest modlitwa zjednoczonych serc, wszyscy czujemy stojąc ramię w
ramię przed Jej obliczem, prowadzeni modlitwą i eucharystią w trakcie Mszy Świętej, szczególnie w tym
miejscu, gdzie historia i współczesność splata się w jeden gigantyczny APEL MARYJNY.
Październik to również miesiąc różańca w naszej parafii.
Tutaj, z Matka Bożą Pocieszenia, wśród jesiennych barw witających wiernych zmierzających do Jej
świątyni, czujemy się jak w domu.
My dorośli, przybywamy radośnie na różaniec o godzinie 18 30 i czasem mamy okazję ze wzruszeniem
posłuchać, jak zafascynowana gromadka dzieci nie tylko słucha opowiadań Księdza Proboszcza o
tajemnicach różańca ale uczestniczy żywo w mini inscenizacjach z życia Jezusa i Maryi. Jak silnie
przeżywa wspólną modlitwę. Wszystkie maluchy i starsze dzieci garną się do ołtarza, u którego na
schodkach siedzi Kapłan na równi ze swoimi małymi słuchaczami. Ciemny kościół, jasna plama świateł
otaczająca tę grupkę siedzących i żywo reagujących dzieci, przywodzi na myśl niemal malarski wizerunek
apostołów zgromadzonych wokół swojego Nauczyciela i Mistrza - Jezusa.
Z tak wielkim przejęciem dzieci kolejno odmawiają dziesiątkę różańca, że prawie słychać bicie ich
serduszek. To tak piękny widok, że dla tych głosików pełnych emocji chciałoby się zawsze modlić razem z
nimi.
Nasz kościół jest wówczas tak radosny, pełen optymizmu, że żadna jesienna plucha nie jest w stanie
przeszkodzić w tych emocjach. Tymczasem, mamy jeszcze okazję uradować oczy bogactwem jesiennych
barw, którymi dumnie szczyci się park, w którym upodobała sobie na swą Świątynię Matka Boża
Pocieszenia.
Więc zanim zanucimy : ”Deszcz, jesienny deszcz…" cieszmy się ferią barw, wspólną modlitwą i cieszmy
się, gdy:
” Na Anioł Pański biją dzwony,
niech będzie Maria pozdrowiona,
niech będzie Chrystus pozdrowiony……”
……………………………………………….Kazimierz Przerwa Tetmajer
Spójrzcie jak piękną i dostojną a zarazem nowoczesną mamy dzwonnicę. Ich dźwięczne brzmienie niech
przypomina nam, że już czas…...
Niech radośnie wzywają wszystkich na modlitwę, głoszą ważne wydarzenia, PORUSZAJĄ NASZE
SUMIENIA……
Iva